Twee jaar geleden

Ik dacht het allemaal goed voor elkaar te hebben. Getrouwd, twee kids, een fijn huis en een goede baan. Grote toekomstplannen had ik. Ik wilde het bedrijf overnemen waar ik werkte en daar een groot succes van maken. Dat wilde ik, ik wist het zeker! Mijn man had een eigen zaak en was gemiddeld 1 avond en 1 dag in het weekend thuis. Niet echt bevorderlijk voor een gelukkig huwelijk. Het gezinsleven draaide ik in mijn eentje. Overdag werken, mijn zoon ophalen bij de kinderopvang, mijn dochter bij de BSO, snel naar huis, koken, samen eten, daarna nog gezellig een uurtje samen zijn en knuffelen en dan ons avondritueeltje voor het slapen gaan. Zodra het stil in huis was ging de laptop open en ging ik nog een paar uurtjes door. Maar dat mocht de pret niet drukken voor mijn grote toekomstplannen. 

Maar toen

Op een ochtend in maart werd ik wakker. Het was mooi weer, het zonnetje scheen en ik hoorde de vogels fluiten. Een ochtendplaatje waar ik normaal intens van kan genieten. Maar deze ochtend niet. Ik had het gevoel alsof er ’s nachts iemand stiekem een hele grote steen op mijn maag had gelegd. Ik voelde me leeg en totaal emotieloos. Wat was er met mij aan de hand? Na een douche en een goed ontbijt zou het wel overgaan, dacht ik… Maar het gevoel bleef. Toen wist ik dat er iets moest gaan veranderen. Nou ja iets… alles moest anders.

In een week tijd heb ik mijn baan opgezegd en mijn man voor de keuze gesteld onze relatie aanpakken of apart verder. Gelukkig koos hij voor de eerste optie. Ik was bereid om al mijn zekerheden overboord te gooien en voor mezelf te kiezen. Dat voelde krachtig! Maar zorgde er helaas niet voor dat ik de steen op mijn maag kwijtraakte en weer kon voelen. Hier was meer voor nodig. Mijn zoektocht ‘hoe kom ik van die steen op mijn maag af?’ begon.

Mijn zoektocht

 

Een pad van zelfontwikkeling volgde. Een pad waarop ik veel verdriet, boosheid, eenzaamheid, wanhoop en onzekerheid tegen kwam. Maar ik voelde tenminste weer iets. Hoe verder ik kwam hoe vaker ik me goed begon te voelen. Ik voelde me steeds krachtiger worden, ervoer dankbaarheid en waardering voor het leven en liefde en compassie voor mezelf. Ik voelde me GELUKKIG! Ik stond weer volledig in mijn KRACHT!

En nu

Mijn pad van zelfontwikkeling bewandel ik nog steeds. Eigenlijk ben ik niet van plan hier ooit mee te stoppen. Sterker nog, ik wil niets liever dan alle kennis en ervaring die ik heb opgedaan met jou delen. Het leven kan zo ontzettend mooi zijn. Ik hoop jouw leven een stukje te mogen verrijken.